ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ:: ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ::Γεωγραφικά Στοιχεία

Συντομη Πλοήγηση

Γεωγραφικά Στοιχεία

Αλόννησος Γεωγραφικά στοιχεία και Μορφολογία. Η Αλόννησος είναι ένα νησί της Ελλάδας. Βρίσκεται στο κεντρικό ΒΔ Αιγαίο πέλαγος πάνω από την Εύβοια και Ανατολικά του Πηλίου και ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Βορείων Σποράδων.

Η Αλόννησος μαζί με τη Σκιάθο , τη Σκόπελο και τη Σκύρο συνθέτουν το νησιωτικό σύμπλεγμα των Βορείων Σποράδων (διοικητικά η Σκύρος ανήκει στη Στερεά Ελλάδα ενώ οι υπόλοιπες Βόρειες Σποράδες ανήκουν στη περιφέρεια Θεσσαλίας).

Η Αλόννησος , με συνολική έκταση που φτάνει τα 64.5 τετρ. χλμ , με μήκος ακτών περίπου τα 67 χλμ , μέγιστο μήκος (Απο ΒΑ - ΝΔ) περίπου 20χλμ και πλάτος (Δ - Α) απο 2 χλμ ως 5 χλμ,  είναι το δεύτερο σε μέγεθος νησί των Βορείων Σποράδων της επαρχίας Σκοπέλου [εξαιρουμένης της Σκύρου (έκτασης 210 τετρ.χλμ) που είναι το μεγαλύτερο σε έκταση)] , μεγαλύτερη από τη Σκιάθο (έκτασης 48 τετρ.χλμ) και μικρότερη από τη Σκόπελο ( έκτασης 96 τετρ.χλμ).

Χωρίζεται από τη Σκόπελο νοτιοδυτικά με τον πορθμό Αλοννήσου ( και τα νησάκια του Αη Γιώργη και το Μικρό Αη Γιώργη), εύρους 2 ν.μιλίων και βορειοανατολικά από τη νήσο Πελαγονήσι (Κυρα Παναγιά ) με τον πορθμό Πελαγονησίου, εύρους 3,5 ν.μ.

Μορφολογικά η νήσος που γεωγραφικά αναπτύσσετε σε έναν Άξονα ΒΑ - ΝΔ , διακρίνεται στη βόρεια πλευρά με το λιγότερο πλάτος ως τις κορυφογραμμές και στη νότια όλο και πιο ομαλή ως πιο πεδινή ζώνη.

Υψηλότερη κορυφή το βουνό Κουβούλι (476μ.) και τα υψώματα Γελαδάρα (456 μ.), Καλόβουλος (355μ.), Βουνό (255μ.) τα οποία μαζί με εκείνα της Σκοπέλου αποτελούν στην ουσία μια αλληλουχία με ορεινά - ημιορεινά τμήματα βουνών που δύσκολα το ανθρώπινο μάτι μπορεί να τα διαχωρίσει για το που αρχίζουν και τελειώνουν οι ακτογραμμές των νησιών (αυτό θα το διαπιστώσετε κυρίως στο ΝΔ και Βόρειο κομμάτι της Αλοννήσου).

Ο κύριος όγκος της Αλοννήσου αποτελείται από ασβεστόλιθικά πετρώματα, στο νοτιοδυτικό όμως τμήμα του νησιού παρατηρούνται και λιμναίες αποθέσεις της Νεοτέρας Τριτογενούς, οι οποίες καλύπτονται επίσης από ασβεστόλιθο, πάνω στον οποίο συχνά επικάθονται κροκαλοπαγή πετρώματα, καλυπτόμενα από ερυθρωπές μάργες του Ποντίου.

Η διαπίστωση αυτή εξηγεί την παρουσία παλαιολιθικών σταθμών κατά μήκος μιας πεδινής λωρίδας της Αλοννήσου και άφθονων θηραμάτων. Τα πετρώματα προσδίδουν πραγματικά έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην Αλόννησο.

Επικρατούν τα ασβεστολιθικά πετρώματα. Κύριο χαρακτηριστικό της εικόνας της περιοχής είναι οι απότομοι βράχοι που καταλήγουν στη θάλασσα και οι σπηλιές, που αποτελούν το κύριο ενδιαίτημα της μεσογειακής φώκιας. Συναντώνται διάφοροι τύποι εδαφών. Το γλυκό νερό είναι, γενικά, περιορισμένο στην περιοχή.

Στο νότιο μέρος, που είναι πεδινό, βρίσκονται και οι οικισμοί Πατητήρι, Ρουσούμ, Βότση , το Παλιό χωριό βρίσκετε ψηλά στο λόφο, στις δε άγριες και βραχώδεις βόρειες ακτές του υπάρχουν μικρές παραλία και σπήλαια που φωλιάζουν φώκιες , θαλασσοκόρακες , γλάροι, και αγριοπερίστερα. Επίσης πάνω στη νήσο και στις γύρω νησίδες εντοπίζονται αγριοκάτσικα που πολλές φορές τα βρίσκετε να ξεκουράζονται στα περιπατητικά κιόσκια!

Η βόρεια και δυτική πλευρά του νησιού, έχει μια άγρια ομορφιά, με απόκρημνες ακτές εκτεθειμένες στους ανέμους, με το μισή πλευρά του νησιού πευκόφυτη και το άλλο μισό ακόμη πιο βραχώδες και άγριο. Παρόλο αυτά σε όλο το μήκος της ακτογραμμής δημιουργούνται υπέροχες ακτές με πιο γνωστές τις παραλίες Γυάλια, Τσουκάλια και άλλες πολλές (τις παραλίες θα τις δείτε αναλυτικά στην ενότητα παραλίες).

Αυτη η πλευρά επίσης φιλοξενεί και ένα από τα πιο μαγευτικά μέρη της Αλοννήσου , το ξωκλήσι των Αγίων Αναργύρων και την ομώνυμη παραλία που γειτνιάζει με τις παραλίες Τουρκονέρι και Μεγάλη Αμμο.

Η νότια και ανατολική πλευρά είναι ομαλή με την ίδια όμως μορφολογική όψη και σχηματίζει πολλές υπέροχες παραλίες από λεπτά ως πιο χοντρά βότσαλα χρώματος κυρίως ώχρας και λευκού χρώματος , μαγευτικές πραγματικά αλλά και παραλίες με άμμο (πχ Χρυσή Μηλιά), που προστατεύονται όσο το δυνατόν από τον άνεμους από το γειτονικό νησί της Περιστέρα (ή Ξηρό) του γνωστού νησιού για το πιο καλοδιατηρημένο και αξιόλογο κλασικό ναυάγιο της αρχαιότητας.